Laatste fietstocht: Heuvels van Montserrat! En de natrip naar Barcelona...

Voor mijn laatste volledige dag staan er 2 fietstochten op het programma: Eerst de heuvels van Montserrat (en het gelijknamige klooster) en als afsluiter het binnenbrengen van de fiets. De fietstocht start al slecht. De zogenaamde weg, aangeduid door de Garmin blijkt alleen met de mountainbike te doen te zijn. Verder zijn alle wegen of halve of hele autosnelwegen. Na navraag blijkt er geen enkele low-traffic-road te zijn die richting Montserrat gaat... Ik vloek, neem een koffie en neem de trein. Vanuit Martorell moet het wel lukken. Het tijdverlies wordt deels gecompenseerd door de treinreis, maar ik fiets wel liever. Na een dik kwartier zoeken vind ik eindelijk de juiste weg en fiets richting Montserrat. Gestart met een kleine 30 graden, gaat de temperatuur snel omlaag en komen er donkere regenwolken opzetten. Ik denk eraan dat ik de laatste 2 jaar telkens de laatste vakantietrip in de gietende regen heb gereden, en zie het ook nu al gebeuren. En het regenvestje ligt nog in Molins... Niks meer aan te doen. Ik rij verder. De klim is mooi, maar met die constante regendreiging boven je. Op 780m hoogte is het zelfs vrij fris; en ik zie me dan ook genoodzaakt om daar een t shirt te kopen. Kwestie van in de afdaling iets meer om het lijf te hebben. Afdalen, Naar Martorell en terug de trein op. Om dik 3 uur stap ik in Molins van de trein. Dit is vrij laat; en in plaats van even tot rust te komen en iets te eten staat er door het tijdverlies al direct de echt laatste trip op het programma: Het afgeven van de fiets! Alles staat al op de garmin. En het eerste stuk is stevig op, met daarna een schitterende afdaling van de Tibidale (die 2e heuvel - naast Montjuich) die me recht Barca binnenloodst. Dan nog door de binnenstad naar de San Andreuwijk. Garmin loodst me naar trappen, stukken bergop en onmiddellijk bergaf van dik 20%, vooral door straten waar ik niet in mag (ik moet constant inventief zijn,of ik maak de ene overtreding na de andere)maar vind uiteindelijk de straat waar ik moet zijn: Fabra i Puig. Na een lange gezellige babbel met Claudio (ook een klimliefhebber) over vanalles nog wat, ook overgoten met voldoende estrella's, neem ik de trein terug naar Molins. Nu is het echt over. Gaan slapen en morgen vroeg op (4u40) om de trein te nemen naar de luchthaven.