Alto Tajo en Montes Universales

Na eerst nog even langs te gaan in Teruel snel op weg naar Albarracin. Na een half uur oponthoud door de guardia civil (controle documenten) bereik ik mijn bestemming. Het ziet er heel leuk uit, maar toch gaat Albarracin nog een dagje langer mogen wachten! Nu een fietstripje over 3 kleine en 1 grote helling. Wel weer 90 km op en af. Maar normaal vezien geen gekke percentages. 13u30 zit ik op de fiets. Het eerste stuk gaat langs de Sierra de Albarracin. En eigenlijk is het meer een kloof naast de gelijknamige rivier dan een bergketen. Wat niet wil zeggen dat het niet mooi is! Getsrat op 1100m komt een eerste helling, Puerto de Noguera 1394m er al snel aan. Spaans klimmen! 5%. Afdalen en naar de voet van de Puerto Orihuela 1686. Eerst mooie vergezichten, maar dan nemen de pijnbomen de omgeving in. Ook op de top zit je tussen de bossen. Enkele fotos maken voordat de vliegen je komen opeten. Afdalen, net als de klim tegen 7% naar Orihuela del Tremedal. Asfalt is hier nog niet uitgevonden. De eerste keer dat ik echte klinkers tegnkom in Spanje. Gans de hoofdstraat ligt ermee bezaaid. En ik ben 'not amused'... Dan neem ik de afslag naar het plaatselijke sanctuario. Ligt op 1750m hoogte en je ziet het nu al liggen. Daar hebben ze wel asfalt voor over gehad (ik had anders niet gegaan). Hier kom ik wel stukken van 12 % tegen. Wel niet lang, maar toch. Tegen de achtergrond komt het slecht weer weer opzetten. Gisterenavond was het ook va dat. Hoop dat het ook nu nog wag uitblijft tot de avond. Tegelijk is er echter weer die snoeiharde wind komen opzetten. En natuurlijk volle bak tegen. Een helling van niets, Puerto San Christobal wordt zo toch een rotding. 15/16km/u aan 2%... spijtig dat er op mijn Garmin geen wi dmeter staat, want die zou nu heel interessante waarden kunnen opleveren. Volgens dat ding ben ik trouwens aan het afdalen aan 7%... Windgevoelig is dat deel dus wel! De Puerto de Bronchales 1707m is buiten een klein stuk niet te zwaar. Als je de wind en die verkeerde afslaf niet meerekent. Een dikke 200m aan 30% is ook voor mij er iets over. Te voet ben ik sneller. En dat heb ik dus ook gedaan... Eenmaal boven rest mij nog de afdaling (wind) en de andrre kant van de Noguera. Het onweer is voorlopig achter me. Ik zoek (en vind) een italiaans restaurant. Pasta! Na 6 dagen typisch Spaans mag dat wel eens.