Eerst de woestijn, en dan de Sierra del Moncayo!

10 voor negen op weg. Ik verlaat het toch wel niet te zeer inspirerende Ayerbe voor een bestemming waar ik al heel lang naar toe wil! Erg ver is het niet - slechts 120 km scheiden me van het massief van de Moncayo. Vrij hoog in totaliteit; maar met de fiets (buiten de echte mountainbikers gerekend) kun je maximum naar 1620 meter.Alle beelden die je op internet tegenkomt zijn heel indrukwekkend. En natuurlijk is het ook een nationaal park... Maar eerst de woestijn! Vanuit Ayerbe neem ik de A-125 weg. A-weg. Wil zeggen door Madrid aangelegd! Belangrijk dus. In de eerste 50km kom ik welgeteld 2 andere auto's tegen. Met dat verkeer kan ik me inbeelden dat de weg, die er erg oud uitziet, niet echt verslijt. Alles, ook de huizen, hebben dezelfde beige kleur. Ook de gewassen op het veld delen in die malaise... Pas voorbij het epische dorp Ejea krijg je modern uitziende wegen, en ook meer verkeer. Drie kwartier later rij ik Tarazona binnen. Plan is om daar te slapen, dus ik naar het toerist info huis. Ze kunnen me daar om te beginnen eigenlijk al niet verstaan (engels en frans ondermaats, om van hun accent maar te zwijgen!) en het enige dat ik aan werkbaar iets uit hen krijg is een hotel vlakbij, aan 120 euro per dag. Dag jan dus! 2 dorpjes verder raak ik aan de praat met een bereidwillig en vriendelijk inheems koppel,welke eigenlijk beter én frans én engels spreken! Zij raden me aan om de naar San Martin de la virgen del Moncayo te rijden. Ongeveer 6 km verder! En ja, ik heb daar een leuke kamer, internet erbij én een prachtig uitzicht op de Moncayo! Kost me per dag wel 4 keer minder. Tiens! Check in, en op weg! Het is mooi weer, maar toch is er een koude toon in de lucht. Ik zit dan ook al op 800m. Dat cijfer je niet weg. Aangezien de laatste 6 km gravel en zand zijn neem ik de mountainbike. Het is hier mooi! Alleen wat veel vliegen! Zwermen rond je hoofd. En soms raakt er eentje verstrikt in je oren... Er is weinig wind, en ik heb hem dan nog mee. Leuk voor de inspanning; maar dat denken die vliegen ook! Ondanks de hoogte bij verre al de eenvoudigste klim die ik dit jaar al gedaan heb. Neemt niet weg dat hij mooi is! Tussen die loofbossen, met hun typische bewoning van zang en roofvogels. Veel insecten en libellen... Boven is er een restaurant annex Sanctuario annex hostal. Als ik niks had gevonden kon ik altijd daar nog slapen! Na een broodje met ... calamares afdalen naar Vera De Moncayo. Onderweg nog het mooie klooster van Veruela tegenkomen, en dan tegenwind terug naar het hotel... Het avondeten bestaat uit een gigantisch broodje smos met volgende ingredienten: Olijfolie, Tonijn, Olijven, Ui; Tomaat, Anjovis en lange groene bonen. Kan er weer tegen! Ps: Morgen voorspellen ze slecht weer... Afwachten!