De zuidkant van de Moncayo

Gisteren nog gezegd; "Heb nu al spijt dat ik daar niet geweest ben". Dan maar op de stappen teruggekomen en niet vertrokken naar Logrono. Het weer si hier nu wel aan een switch bezig. Gisteren mooi, vandaag eerst wat regen (niet veel - niet dat ik daar niet door fiets) en dan enorme wind annex rukwinden! Herfst aangekomen hier? Das vroeg! Onderweg naar de zuidkant zie ik de wolken rond elkaar weven! Intussen blaast de wind zo hard dat ik aan fietsen niet eens meer denk. Even denk ik eraan da echte autotoerist uit te hangen. Gelukkig wordt het langzaam beter. Achter het front zit er iets warmere lucht, wel gepaard met lichte regen. De wind neemt langzaam af tot redelijke proporties (maar onder 3 bf zakt hij niet!). In Purujosa stop ik de auto. Veel zin heb ik nog niet en een koffie in de bar daar moet me eerst toch overtuigen om op weg te gaan. Na enkele km is de twijfel weg. Dit is een prachtige streek. Gorges, puntige bergen, grasvlakten en dorpen tegen bergen geplakt; Deze streek heeft het allemaal. Elke 500m veranderd het uitzicht. Alleen de wind speelt me parten. Meestal heb ik hem mee in de afdalingen, en tegen in de klimmetjes. Maar waarschijnlijk is dat hij zo hard blaast dat je er altijd last van hebt. Uiteindelijk fiets ik 100km. Waarvan de laatste 35 op het parcours van de Vuelta dit jaar. De slotklim kreeg toen categorie 3 mee. Maar waarschijnlijk was dat ook omdat er na deze nog 80km op het programma stonden in hun rit naar Tarazona. Geniet van de foto's!